บทความพิเศษ

หลงหายไปในตัวหนังสือและเสียงดนตรี กับจิรภัทร อังศุมาลี

“จิรภัทร อังศุมาลี” หรืออีกนามปากกาหนึ่งที่เป็นที่รู้จักในวงการนักเขียนนักอ่านคือ “สิเหร่” ที่ได้เขียนเรื่องราวมาแล้วมากมาย ทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น และรวมเรื่องสั้นอื่นๆ ที่อาจคุ้นเคยจากการเข้ารอบรางวัลซีไรต์ในหลายต่อหลายครั้ง เช่น นวนิยาย “เล่นเงา” รวมเรื่องสั้น “วิปริต” หรือว่าจะเป็นงานเขียนสารคดี “ใบไม้ร่วงเดือนมีนาคม” และ “6708 กิโลเมตร บทเก็บตกจากริมทางรถไฟไซบีเรีย – ฮ่องกง” เป็นต้น เขาเป็นหนุ่มใต้ เรียนจบมัธยมต้นที่โรงเรียนภูเก็ต จบมัธยมปลายโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย จบ ปวช. จากโรงเรียนอาชีวศิลปศึกษา เคยเป็นครูสอนศิลปะอยู่หนึ่งปี และเริ่มเข้ามาทำงานด้านการเขียนกับหนังสือพิมพ์ประชาธิปไตยในช่วงก่อนเหตุการณ์ 14 ตุลาฯ หลังจากนั้นก็ออกเดินทางไปในที่ต่างๆ และมีงานเขียนออกมาอย่างต่อเนื่องให้เราได้อ่านกัน ทั้งในนามปากกา “สิเหร่” และนามจริง “จิรภัทร อังศุมาลี” ไม่ได้มีเพียงแค่งานเขียนเท่านั้นที่จิรภัทรหลงใหล ดนตรีและการวาดภาพก็เช่นเดียวกัน สิ่งเหล่านี้ทำให้เขาเขียนงานต่างๆ ออกมาได้ เพราะสำหรับเขา งานเขียน ภาพวาด และดนตรีคือเรื่องเดียวกัน ศิลปะคือความเชื่อมโยงเข้าหากันในทุกแขนง จิรภัทรพูดถึงความเชื่องโยงของสามอย่างนี้ไว้ว่า “คุณเขียนหนังสือ นอกจากคุณต้องอ่านหนังสือแล้วคุณยังต้องฟังเพลง ถ้าคุณเสพงานจิตรกรรมด้วยก็ยิ่งดีใหญ่ คือมันผูกพันกัน ยังไงมันก็หนีกันไม่พ้นเรื่องของศิลปะ” การกลับหวนคืนสู่หน้ากระดาษของจิรภัทรในครั้งนี้ เขานำ “หลงหลายไปในฝัน” รวมเรื่องสั้นชุดพิเศษที่พูดถึง “ฝัน”…

Start typing and press Enter to search

Shopping Cart